← Tüm söylemler

“Genelev”

Hakaret

Anlamı

"Genelev" fuhuşun ticari olarak yapıldığı ve seks işçilerinin çalıştığı bir tür işletmedir. Bu tür işletmelerde seks hizmetleri karşılığında para ödenir. Genellikle cinsel hizmetlerin sunulduğu bu yerler, birçok ülkede yasalarla düzenlenmiş veya yasaklanmıştır. Bazı ülkelerde yasal ve düzenli olarak işletilen genelevler bulunurken, diğer ülkelerde ise fuhuş yasal değildir ve genelevler illegal olarak faaliyet gösterir.

Genelevler, genellikle cinsel hizmetlerin ticari bir şekilde sunulduğu yerler olarak bilinir. Seks işçileri, müşterilere cinsel ilişki veya diğer cinsel hizmetleri sunarak para kazanır. Bu tür işletmeler, sağlık ve güvenlik standartlarına uymak zorundadır ve çeşitli ülkelerde farklı düzenlemelere tabi tutulabilir. Genelevler ve fuhuş, toplumsal, etik ve yasal tartışmaların konusu olabilir ve ülkeden ülkeye farklılık gösterir.

Hukuki değerlendirme

Genelev kelimesi hakarettir.

Ceza ve yaptırım bilgisi

Bu başlık için yayımlanmış yaptırım bilgisi bulunmuyor.

Emsal kararlar

Karar 1

... Milletvekili olan müşteki ...'in... tarihinde yapılacak olan milletvekili genel seçimlerine ilişkin yapılan seçim çalışmaları kapsamında... ilinde yapılan yol çalışmalarını yerinde incelediği sırada iş makinasının operatör koltuğuna çıkmasının... Gazetesi'nde haberleştirilmesi üzerine sanık ...'in bu habere ilişkin sosyal medya paylaşımının altına "Her rolü oynuyor maşallah, Allah yolunu geneleve düşürmesin" yazması biçiminde hakaret içerikli yorum eyleminin TCK'nın 125/3-a maddesinde düzenlenen kamu görevlisine karşı görevi nedeniyle hakaret suçunu oluşturduğu gözetilmeden, sanık hakkında TCK'nın 125/1. maddesi hükmünün uygulanması hukuka aykırı bulunmuştur.

Yargıtay 18. CD Esas: 2016/16482 Karar: 2016/18236 Tarih: 28.01.2016

Karar 2

Hakaret eyleminin genelev içindeki odanın kapısı önünde gerçekleştiğinin anlaşılması karşısında, suçun aleniyet unsurunun ne şekilde oluştuğu açıklanıp tartışılmadan, yetersiz gerekçe ile hükmolunan cezada TCK'nın 125/4. maddesinin uygulanmaması...

Yargıtay 4. CD Esas: 2011/14329 Karar: 2012/32193 Tarih: 26.12.2012

İlişkili söylemler