"Cahilliğine veriyorum" ifadesi, bir konuda yeterli bilgiye sahip olmayan bir kişiye yönelik bir söylemdir ve bu kişinin davranışları veya yorumları nedeniyle karşı tarafın sinirlendiğini veya tahammül edemediğini ifade etmek için kullanılır. Bu ifade, cahil bir kişinin bilgi eksikliği nedeniyle bir konuda yanlış veya yetersiz davrandığında veya yorum yaptığında, bu davranışların kabul edilemez olduğunu ve karşı tarafın bu davranışa tahammül edemeyeceğini ifade eder. Bu ifade, kaba veya aşağılayıcı bir anlam taşıdığı için olumsuz bir ifade olarak kabul edilebilir ve başkalarını küçük düşürebilir.
Söylem incelemesi
“Cahilliğine Veriyorum”
Hakaret DeğilAnlamı
Hukuki değerlendirme
Cahilliğine veriyorum kelimesi hakaret değildir.
Ceza ve yaptırım bilgisi
Bu başlık için yayımlanmış yaptırım bilgisi bulunmuyor.
Emsal kararlar
Eyleme (Avukat tarafından mahkemeye sunulan dilekçede, davamın karşı tarafına hitaben: ... 'in şahsımla ilgili olarak gerek mahkeme dosyasına sunduğu itham ve iftiraları gerekse Cumhuriyet savcılığına yaptığı şikayetlerin hepsini cahilliğine veriyorum, şu dosyanın bu duruma gelmesini hem kendi cahilliğine hem de akıl aldığı insanların cahilliğine veriyorum, yoksa dosyayı bu hale getirmek hiçbir akıllı adamın işi değildir, benim tanıdığım... geri zekâlı değildir, akıllı adamlar akıllı davranır, hisleriyle hareket etmezler, yanlış yaparlarsa da yanlışta ısrar etmezler) ve yükletilen suça yönelik katılan ...'in temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak, temyiz davasının esastan reddiyle hükmün (beraat) onanmasına...
Yargıtay 18. CD Esas: 2015/36490 Karar: 2017/5471 Tarih: 09.05.2017
Mahkemece hakaret kabul edilen "Her zaman artistlik yapıyorsun, hep cahilliğe veriyorum, sürekli terbiyesizlik yapıyorsun, her zaman terbiyesizlik yapıyor bana" şeklindeki nezaket dışı ve kaba ifade niteliğindeki sözlerin katılanın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmaması nedeniyle hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden mahkumiyet kararı verilmesi hukuka uygun değildir.
Yargıtay 18. CD Esas: 2015/10224 Karar: 2016/2061 Tarih: 08.02.2016